Bütün ilişkiler avuç içerisinde duran kum taneleri gibidir. Avucumuzu sıkmadan, gevşekçe tutarsak kum taneleri kaymaz, durur. Avucumuzu kapatıp sıkmaya başladığımız an kum taneleri parmaklarımızın arasından akmaya başlar. Bir kısmını tutmayı başarsanız da çoğu akıp gider. )

Her adımında bir düşünce ve her sözünde bir sır bulunan kadim dostumdu yusuf..eksenini çizebilecek kadar bilinçli ve konu dostluk olunca kendini hiçe sayacak kadar fedakardı..ona dostum diyebiliyordum çünkü öyleydi..
Ve her güzel giden bir işte mutlaka bir çöküş olurdu ama biz dostluğumuzu sağlam direklere dikmiştik en azından yusuf böyle sanıyordu..kahretsin ki fesat düşkünleri benimde yakama yapıştı ne hikmetse yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen yusufla kopar olmuştuk..yüz çeviriyordum artık kapımda beklediği saatlerin hesabı yoktu..bilinçli değildi yaptıklarım..kukla olmuştum amacı olmayan yaşamları sadece bir günden ibaret olan basit insanlarla gezer olmuştum..ama elimden kayan bir şeylerin olduğunu hissettim..peki neden uzanamıyordum ? Böylesine kin duymama neden olan şey doğruluğu belli olmayan şeymiydi?yusuf,yaşı ne kadar küçük olsa da olgunluğu öğrenebilmişti..Ve benim bu çocuksuluğumu olgunlukla karşıladığı şaşılmayacak bir durumdu..soğuk bir bahar günü yusuf u bakkaldan çıkarken görmüştüm ve şimdi basit diye nitelendirdiklerim karşısına çıktı yusuf`un..ne istiyorlardı?alamadıkları bir intikam varmışçasını gaddarca yusufun elindekileri yere atıp hunharca saldırdılar ve içimdeki kin bu haraketle tuzlabuz oldu..koştum hiç birşey düşünmeden sırf yusuf için koştum..aralarına daldım ve o sıra kendimi yerde buldum..kalabalık bir topluluktu gözümüzü açtığımızda bizi seyreden..ve yerde şöle bir gözgöze geldik..sana dostum dedim yanılmamışım dedi yusuf..ve onun bu sözü unutamadığım ve beni en çok duygulandıran söz olmuştu..yüzümüzdeki yaraları tedavi etmek için alıp götürdü bizi bakkal hüseyin amca..hastahane de ayaküstü bir tedaviden sonra belediye parkında uzun bir sohbete daldık..Ve yusuf`a bir ay sonra taşınacağımız haberini verdim..duygulandı sarıldı :kardeşim;seni unutmayacağım,dedi..Ve bir ay sonra taşınacağımız gün yanıma geldi son eşyaları yerleştirdikten sonra hüzünlü bir veda havasını içime çektim..kucaklaştık,zor oldu ayrılık ama yola koyuldum er nihayetinde...geride birşeyleri tamamlayamamışlığın burukluğu kaplamıştı bütün bedenimi..ne hikmetse o gün bugündür 2 kere konuşabildik..aradaki zaman eminim ki;gönüldeki dost sevgisine sekte vurmamıştır..

Yasin Durmuş